'Geen toegevoegde waarde"

Gepubliceerd op 12 oktober 2019 om 14:48

Volgens de encyclo zijn er wel 19 begrippen die deze omschrijving eer aan doen, "de toename in waarde tussen begin {input} en einde { output}, "waardevermindering", "meerwaarde", "waardevermeerdering van een product na bewerking", daar is dan wel wel een bedrijf of persoon voor nodig die zorgt voor de verandering van waarde.

Maar als dit gezegde "geen toegevoegde waarde", nu in een gezinssituatie speelt? Als vader en moeder { Begin} geen waarde hebben aan het einde { output}of kind { begin} geen waarde heeft voor de ouders { output} ?. Als het wordt benoemd van ouder naar kind of van kind naar ouder, als je als ouder of kind gedwongen wordt te kijken naar waar je in het "productieproces" fouten hebt gemaakt ? wat gebeurt er dan met je? waar  denk je aan? hoe voel je jezelf?. Ben jij dan ineens dat pakje boter wat in het productieproces verkeerde opdrukken heeft gekregen?, of doe je het niet goed in de markt?, voldoe je niet goed aan het verwachtingspatroon van de consument?

Stond er op jouw geboortekaartje "ik moet leven zoals mijn ouders willen", of stond er "wij ouders zullen tot je dood voor je zorgen"?. Ik zeg maar, ouders worden aan de kant gezet als pakjes boter omdat zij in het productieproces van de kinderen niet voldoen aan verwachtingen, kinderen worden genegeerd, afgevoerd met predicaat "mislukte opdruk", want zij voldoen niet aan de verwachtingen en dromen van de ouders, zij moeten anders en beter zijn.

 

Ik ontmoet de laatste tijd veel mensen in de praktijk van oudere kinderen tot jonge volwassenen die allemaal iets gemeen hebben, namelijk het predicaat "niet geschikt", verbijsterd, zoekend naar antwoorden en zichzelf. Ik voel het, herken het, ontroert mij........en vraag mezelf af "waarom"?

Hoe komt het dat ouders hun kinderen dit aan doen en kinderen hun ouders? Er zijn natuurlijk genoeg redenen te benoemen maar wat mij opvalt is dat het "verwachtingspatroon"wat iemand heeft van de ander een hele grote rol speelt. Vaak gaat het dieper dan dat en begint het al bij het woord "verwachting", de conceptie, ongewild zwanger zijn door welke reden dan ook en het kind krijgt het predicaat "ongewenst", of als kinderen "anders"zijn de rest { wat de rest ook mag zijn} "past niet". Ouders vergeten dat hun kinderen unieke wezens zijn en kinderen dat hun ouders unieke wezens zijn. Vooruitstrevende ouderparen die hun kinderen hun eigen pad laten lopen hun eigen fouten en keuzes laten maken krijgen de sticker "fout gedaan", controlerende ouders de sticker "egoist".Of je nu de ene of de ander bent er is altijd wel iets.

 

Respect

Wat is nu goed of fout? ontbreekt het aan wederzijds respect? we moeten en mogen onze eigen keuzes maken als we elkaar maar als mens blijven respecteren. Ja natuurlijk maken wij als mens fouten of maken wij de verkeerde keuzes we doen het echter wel met de kennis die wij op dat moment tot onze beschikking hebben of hadden. We zeggen niet voor niets "als ik toen wist wat ik nu weet dan had ik het anders gedaan".Maar dat was toen en nu is NU. Respecteer elkaars leven.

We leven in een razendsnelle maatschappij die bijna geen ruimte meer heeft voor respect voor de medemens, de natuur, de aarde en het belangrijkste LIEFDE. Onvoorwaardelijke liefde, niet alleen ouder/kind liefde maar vooral voor het unieke wezen wat "mens"wordt genoemd.

Onvoorwaardelijke liefde kent geen begrenzingen, geen verwachtingen, geen fout of niet geschikt etiket.

Onvoorwaardelijke liefde is altijd geschikt voor consumptie.

 


Reactie plaatsen

Reacties

Laura
2 jaar geleden

Mooi.